Twórcy


POEZJA

„Moja Ziemia”

Nasza ziemia jawornicka

Od dziecka mnie wykarmiła.

Łąka pachnąca, rzeczka szumiąca

Kochać i śpiewać uczyła.


Unosi się moja muza

Nad tą wsią rodzinną

W marzenia tęsknoty

Chłopski trud brzemienną.


Niespokojną moją duszę

Niosą skrzydła liche.

Fruwa nad górą, lasem, doliną,

Gdzie rodzinna stała strzecha.


Swojskie zagony, bujne zagaje,

Te fruwające skowronki

Nauczyły moją duszę,

Jak kochać to, co jest nasze.

Cecylia Jamrozik


Sercem pisane”

Pamiętam gdy byłam młoda

Czas płynie jak w rzece woda

A z nim wspomnienia zostały miłe

które do dzisiaj dają mi siłę


Gdy sobie wspomnę

Te przeszłe czasy

Pachniały łąki pola i lasy

Gęgały gąski – piały koguty

A teraz czas jest wszystkim zatruty


I ta trucizna jest tak już wielka

Na nic się przyda i pomoc wszelka

Bo z każdej strony – coś się tu dzieje

Wygląda na to że świat się chwieje


Że się zaplatał – w różne problemy

I to nie ważne – czy tego chcemy

Wszystko się wali – na nasze głowy

Oby był każdy dziś – z nas gotowy

Stanąć przy Bogu – i wołać w głos

Ratuj o Boże tragiczny los

Los Polski naszej i świata chroń

Niech wróci jeszcze pachnąca woń

Woń przeszłych czasów – co się pamięta

Miej nas w opiece Panienko Święta

Upraszaj łaski u Syna Swego

Byśmy dążyli – zawsze do Niego

„Szczęść Boże”

Genowefa Pelc


RZEŹBA

Marcin Kądziołka

Niniejsza strona internetowa korzysta z plików cookie. Polityka plików Cookie

Punkt potwierdzania Profili Zaufanych
Ostrzeżenia meteorologiczne
MONITORING POWODZIOWY
.
.
Podkarpacki Fundusz Rozwoju Sp. z o.o.